Донишмандон

Худо дар Қуръон моро ба дуо кардан амр карда аст ва дар беъзе аз вақтҳо дуои мо мустаҷоб (қабул) намешавад. Иллатҳои зиёде ҳаст. Дар ҳадиси

Муҳиддин Кабирӣ, раиси Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон, бо ишора ба роҳкорҳои ҷилавгирӣ аз рафторҳои хушунатомез дар ҷавомеъ, гуфт: “Яке аз иқдомоти пешгиранда аз хушунатҳои ҷавомеъ,

Аз солҳои оғозини садаи 21 дар Тоҷикистон масъалаи консепсияи андешаи миллӣ аҳамияти вижа пайдо кард ва дар нашрияҳои гуногун мавриди баррасӣ қарор гирифт. Сабаби ин

Марде ба Имом Ҳусейн(а) гуфт: “Ман марди гунаҳкор ва нофармонам ва дар баробари маъсият сабр надорам. Пас маро панд бидеҳ.” Имом Ҳусейн(а) фармуданд: “Панҷ корро

    Пирамарде машғули вузӯ гирифтан буд, аммо шеваи вузугирии дурустро намедонист. Имом Ҳасан ва Имом Ҳусейн(а), дар он ҳангом тифлони хурдсол буданд ва вузӯ

    Фаро расидани рӯзи бистуми моҳи Сафари ҳиҷрии қамарӣ рӯзи Арбаин (чиҳилуми шаҳодат)-и Имом Ҳусейн ибни Алӣ ибни Абӯтолиб ва ёрони бовафои ҳазратро ба

Филми “Муҳаммад(саллалоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам)” Бар асоси гузориши сомонаҳои интернетии Эрон, муддатест филмбардории Филми Муҳаммад(салавотуллоҳ алайҳи ва олиҳ) шуруъ шудааст ва ҳамакнун дар

Имӯз рӯзи шаҳодати олими мутафаккир, филсуф ва муфассири муосир устод Муртазо Мутаҳҳарӣ аст. Ба муносибати ин рӯз; нигоҳе хоҳем дошт ба китобе аз он шахсият,

Тавсияи Исо ибни Марям Имом Содиқ дар суханоне, ки ба ибни Ҷундаб фармудаанд, аз Исо ибни Марям(а) суханонеро, ки ӯ ба ёрони худаш гуфта буд

Шодӣ аз назари Ислом Ислом дини пойдор, ҷаҳонӣ, ҳамагонӣ. ҳамазамонӣ, фардӣ, иҷтимоӣ, сиёсӣ, иқтисодӣ ва ҳар ончӣ як инсон ва ҷомеа дар дунё ва охираташ

Самара ва фоидаи истиқомат ва поёдорӣ Истиқомат ва пойдорӣ дар роҳи дин ва ҳадаф фоидаҳои зиёде дорад, ки имом Содиқ дар каломи худашон ба Ҷундаб

Ҳаё дар гуфтори Паёмбари Акрам(с) Паёмбари Худо(с) фармуданд: – Ҳаё ва имон ҳамеша ҳамроҳи якдигаранд, ҳар гоҳ яке набошад, дигарӣ низ нахоҳад буд. – Ҳаё